Naast mijn werk in de praktijk ben ik begonnen aan een deeltijdopleiding. Het is inmiddels zo lang geleden dat ik een leerling op school ben geweest, dat ik in het weekend ervoor ontdekte dat ik niet eens meer een tas had voor mijn verstofte laptop.
Toen bleek dat ik eigenlijk nog precies hetzelfde meisje ben als vroeger.
‘Ik ga echt niet met een rugzak lopen.’
Dus kocht ik een handtas. Een grote. En zwaaaar met die laptop. Misschien, als ik die tas consequent met mijn linkerarm draag dat ik mijn scoliose weer een beetje kan rechtzetten.
Overigens is die scoliose geen grap. Als tiener heb ik drie jaar in een brace gezeten om het proces te stoppen/stilzetten, hoe je het wil noemen. Mijn geluk zit er vooral in dat ik de 1 meter 60 sowieso nooit heb mogen halen.
Dus daar ging ik: eerste schooldag, een veel te zware tas en het ov. Eenmaal in de klas begon de lerares met een zogenaamde energizer. We moesten op lengte van klein naar groot gaan staan. Dan weet jij ook meteen waar ik stond.
Leave a Reply